(Yang Arif)
So Eun, ini saya.
(Episod 27)
Oh Tuhan, saya minta maaf. Awak bimbang, bukan?
Tidak.
Saya jatuh dalam perjalanan pulang dan belakang kepala cedera.
Oh Tuhan, saya sakit kepala begitu teruk.
Saya akhirnya tidur sepanjang hari.
Saya minta maaf. Saya tidak menghubungi awak.
Oh Tuhan.
Awak cedera teruk?
Sedikit.
Awak sepatutnya telefon apabila awak cedera.
Saya tahu.
Ada sesuatu berlaku?
Pekerja dari pejabat pentadbiran datang.
Mereka ambil semuanya kecuali fail kes untuk esok.
Kenapa? Kenapa mereka ambil fail kes saya?
Kerana awak hantar surat peletakan jawatan.
- Saya memang mahu beritahu awak. - Bila?
Sebelum atau selepas awak hantar surat peletakan jawatan?
Saya minta maaf kerana tidak beritahu awak lebih awal.
Awak berjanji untuk bertahan sehingga saya tamat latihan.
Saya minta maaf.
Saya cuma ada kurang 10 hari.
Tetapi awak berhenti.
Jumpa awak esok.
Saya fikir awak bimbang, jadi saya datang untuk berjumpa awak.
Saya bimbang tentang awak sepanjang hari.
Saya bertanya kepada diri sendiri kenapa terlalu bimbang tentang awak.
Saya sangat bimbang sehingga tidak boleh buat apa-apa...
yang buat saya bimbang tentang diri sendiri.
Oh Tuhan, jangan biar ia buat awak sedih.
Saya akan melawat awak pada hari terakhir latihan dengan bunga.
Dengan jambangan bunga besar.
Awak bukan hakim pengajar saya lagi.
Tidak, bukan.
Awak takkan beri saya kerja.
Tiada apa-apa saya mahu laporkan kepada awak.
Tiada.
Awak bukan orang atasan saya dan saya bukan pekerja awak.
Saya tidak pernah anggap awak pekerja saya.
Apa pun...
awak bukan hakim saya dan saya bukan pegawai pelatih awak.
Saya pergi dahulu. Jumpa esok.
Bermalamlah di sini.
Sepanjang hidup...
saya tidak pernah ada matlamat.
Bagi saya, jalani hari yang baik...
adalah yang terbaik.
Tetapi sekarang, saya ada matlamat.
Ia adalah bercuti dengan awak, So Eun.
Satu lagi adalah masak sarapan untuk awak.
Saya mahu siapkan seluruh meja, supaya awak boleh makan...
apabila awak bangun.
Serta...
masak makan malam untuk awak.
Tunggu awak pulang selepas sediakan makan malam...
supaya awak boleh makan apabila awak pulang.
Juga...
bersiar-siar selepas makan malam berhampiran rumah kita.
Matlamat awak...
agak hebat.
Ia terlalu hebat...
memandangkan saya gagal mencapainya sekarang.
Kenapa tidak?
Saya bukan pekerja awak lagi.
Apabila saya yakin tentang diri saya...
apabila masanya tiba...
saya akan pastikan saya capai matlamat saya.
Ia mungkin ambil sedikit masa...
tetapi boleh awak tunggu?
Awak luahkan perasaan kepada saya?
Atau awak akhirinya dengan saya?
Saya sangat sukakan awak...
sehingga saya bencikan diri sendiri.
Saya tidak faham apa maksud awak.
Saya akan beritahu awak segalanya pagi esok.
Semuanya.
Ibu mahu awak melawatnya hujung minggu ini.
Jalanilah kehidupan yang baik.
Saya sudah masukkan duit untuk masa sebulan saya menginap di rumah.
(Kepada Han Soo Ho)
(50 dolar)
(Mahkamah)
Defendan, Lee Soon Chul, menyebabkan kecederaan fizikal terhadap mangsa.
Selain itu, defendan juga menyebabkan kerugian.
Hakim Han...
hanya akan bekerja sehingga hujung minggu.
Dia akan bercuti selepas hari ini.
Ia seperti cuti akhir dalam tentera. Awak faham, bukan?
- Ya. - Tidak.
Carilah "cuti akhir dalam tentera".
Walaupun hakim letak jawatan, tiada apa akan berubah untuk kita.
Jangan menangis atau buat kecoh tanpa sebab yang baik.
Mari kekal tenang, faham?
Baiklah.
Awak menangis?
Tidak, tetapi kenapa hakim belum masuk?
Dia pergi ke pejabat pendakwaan untuk disoal siasat.
Kenapa?
Dia buat laporan di mahkamah.
Mereka perlu lakukan soal siasat kerana dia buat laporan.
Awak patut menyiasat lebih awal.
Serius.
Awak buat laporan secara peribadi, Yang Arif.
Ia juga disiarkan dalam berita.
Saya perlu lakukan usaha wajar untuk selamatkan maruah.
Lee Ho Sung, Choi Min Gook, Kang In Gyu.
Awak tidak faham daripada bagaimana kami memohon...
untuk mereka ditahan dalam tahanan?
Bagus. Awak sangat berusaha wajar.
Ini mengakhiri sesi soal siasat orang yang membuat aduan.
Buat dengan betul.
Saya akan memerhati.
Saya mahu buat komen peribadi.
Kita tidak terlalu rapat untuk itu.
Dengar sahaja!
Awak bukan hakim lagi.
Jika awak terus bersikap biadab dengan orang lebih senior...
awak takkan dapat hidup. Khususnya memandangkan...
saya seorang pendakwa.
Awak menakutkan saya.
Jangan buka pejabat undang-undang di daerah saya.
Saya akan rosakkan...
semua kes awak.
Saya akan buat awak...
mengelak dari bayang-bayang saya, tidak kira ke mana saya pergi.
Awak tahu betapa mudahnya kami...
untuk musnahkan peguam biasa, bukan?
- Betul? - Awak akan tahu...
bagaimana rasanya untuk bermula...
daripada dipanggil "Yang Arif" kepada hanya peguam biasa.
Saya patut koyakkan surat peletakan jawatan saya.
Ia masih belum diproses.
Saya patut kekal jadi hakim sepanjang hayat.
Saya patut biar awak lihat...
sama ada masalah berlaku dalam mahkamah...
apabila hakim berdendam?
Teruskan.
Jangan cuba begitu gigih untuk mengugut sesiapa sahaja.
Wajah awak sendiri satu ancaman.
Ia menakutkan daripada pisau.
Jangan jumpa satu sama lain lagi.
Berlatih senyum.
Awak nampak seperti comel jika awak senyum.
Jumpa lagi.
Kenapa...
Tiada sesiapa dalam dunia perundangan...
tidak main golf dengan ayah saya...
atau makan tuna bersamanya.
Ada terlalu ramai orang yang terlibat dalam insiden bola golf...
untuk menyiasatnya.
Apa itu?
Pengelakan cukai ayah saya.
Apabila dia membeli tanah dan bangunan...
dia mengelak membayar berjuta-juta dolar cukai.
Yuran guaman yang dia terima dalam bentuk tunai...
tidak dilaporkan dalam cukai pendapatannya.
Ia mencapai sejuta dolar.
Kenapa awak buat begini?
Ayah saya membela Lee Ho Sung.
Bukankah lebih baik hukum mereka bersama-sama?
Kenapa awak tidak lakukannya sendiri?
Kenapa melalui kami?
Bagaimana seorang anak boleh menyerang ayahnya sendiri?
Itu kejam.
Saya akan dedahkan apabila masanya sesuai untuk maksimakan impak.
Mari makan malam bersama pengerusi.
Sudah tentu, marilah.
(Keputusan)
"Memang benar Lee Soon Chul menyerang mangsa..."
"yang mengakibatkan kecederaan."
"Jadi, kerugian harta juga benar."
"Walaupun mangsa pemabuk..."
"nyawanya tidak terancam..."
"untuk gunakan sebarang tindakan..."
"serta..."
Ia sangat berbeza daripada apa yang awak tulis?
Saya tidak menulis keputusannya.
Apa? Tetapi awak perlu pergi ke perbicaraan sekarang.
Apa yang akan awak buat?
Saya baru sahaja membacanya.
Awak akan baca apa yang seorang pelatih tulis?
Ini keputusan terbaik.
Ayuh.
Ini memang hari terakhir, bukan?
Perbicaraan terakhir saya sebagai hakim.
Semua bangun.
Baiklah.
Sila duduk.
Ini adalah penilaian mahkamah.
Nombor kes 2018G237.
Defendan Lee Soon Chul.
(Meja Kerani)
"Memang benar Lee Soon Chul menyerang mangsa..."
"yang mengakibatkan kecederaan."
"Kerugian harta juga benar."
"Walaupun mangsa pemabuk..."
"nyawanya tidak terancam untuk gunakan tindakan itu..."
"untuk menghalang orang pemabuk..."
"dan kekerasan itu adalah keterlaluan."
"Tetapi, semua ini adalah mengikut prosedur..."
"yang perlu dilakukan paramedik demi kepentingan..."
"untuk melindungi nyawa dan keselamatan rakyat."
"Tidak ada keraguan yang defendan ikhlas..."
"dalam berusaha melakukan yang terbaik."
"Defendan pernah berdepan banyak situasi yang sama..."
"dan tahu yang tindakannya mungkin menyebabkan..."
"kesan undang-undang."
"Tetapi, dia bersedia untuk hal kecemasan..."
"yang merupakan tindakan berani daripada sabitannya..."
"untuk menyelamatkan nyawa orang itu."
"Undang-undang tidak boleh menghukum keberanian berasas."
"Orang begitu perlu dihargai..."
"dan diberikan ucapan terima kasih."
"Jadi, defendan Lee Soon Chul..."
"didapati tidak bersalah."
Ia sudah berakhir.
Awak boleh pergi.
Semua bangun.
Mahkamah...
bersurai.
Saya akan tunggu di luar.
Siapa suruh awak keluar?
Awak berdua, mari ke sini.
Awak ada kurang 10 hari lagi, bukan?
Ya, tuan.
Datang ke bilik saya mulai esok.
Belajar dahulu sebelum awak pulang.
Kenapa awak merenung? Dia minta bantuan saya.
Walaupun kurang 10 hari, awak masih perlukan hakim pengajar.
Ya, saya faham.
Isi borang penilaiannya memandangkan dia bekerja di bawah awak.
- Saya sudah mengisinya. - Betul?
(Borang Penilaian)
(Gred: S)
Apa? Awak berikannya markah penuh untuk setiap kategori?
Dia begitu bagus?
Awak takkan jumpa sesiapa sepertinya.
Awak akan dapat markah tertinggi dalam kelas awak.
Mari minum selepas awak keluar.
Jangan cuba menyelinap keluar.
Baiklah.
Mari sini, tidak guna. Oh Tuhan.
Awak baca keputusan tanpa ubah walaupun satu perkataan.
Rasanya seperti saya yang berikan keputusan.
Terima kasih kerana pertimbangkan pendapat saya.
- Saya akan pergi sekarang. - Sebentar.
- Cuba ini. - Apa?
Tidak. Bagaimana saya mahu mencubanya?
- Tidak mengapa. Pakailah. - Bagaimana saya mahu memakainya?
Jubah ini suci seperti mahkamah.
Bukan semua orang boleh memakainya.
Ia hanya pakaian.
Jubah hitam.
Memakainya takkan menjadikan awak hakim.
Tidak memakainya takkan halang awak daripada menjadi hakim.
Tetapi. Saya tidak boleh memakainya.
Saya benar-benar tidak boleh pakai. Saya takkan memakainya.
Saya benar-benar mahu melihat awak pakai jubah.
Hanya itu yang awak mahu saya lakukan, bukan?
Tidak.
- Mari ambil gambar. - Tidak. Awak sudah hilang akal?
Saya minta maaf kerana panggil awak hilang akal.
Tetapi awak tidak boleh ambil gambar.
Awak tidak boleh berikan saya gambar...
yang saya boleh hargai sepanjang hayat?
(Anak Sulung Saya)
- Ini saya. - Awak lapang sekarang?
Awak sudah makan?
Saya tidak boleh pulang hujung minggu ini.
Jangan tunggu saya.
Pulang dengan adik awak.
Ada sesuatu saya mahu beritahu.
Saya tidak dapat datang hujung minggu ini.
Pulanglah bila saya suruh awak pulang.
Saya sudah letak jawatan.
Saya sudah hantar surat peletakan jawatan.
Apa, kenapa...
Kenapa awak berhenti...
Ibu.
Kenapa tidak berbincang dengan saya dahulu?
Jangan begini.
Saya masih anak awak walaupun saya bukan hakim.
Saya akan beritahu awak segalanya selepas saya uruskan semuanya.
(Choi Min Gook)
(Serangan, penipuan, pelanggaran kod perumahan)
(Pemerkosaan dan menyerang)
(Choi Min Gook)
Kakak saya diserang secara seksual.
Saya fikir si tidak guna itu pasti akan dihukum.
Selepas perbicaraan diteruskan, ia jadi semakin pelik.
Kakak saya jadi wanita yang tidak malu...
yang cuba dapatkan duit penyelesaian...
selepas gagal menggoda pelajar perubatan.
(Apabila hanya mereka berdua di kotej, dia sepatutnya boleh...)
(Walaupun dia mampu melawan, dia tidak melawan secara fizikal)
Si tidak guna itu ada enam peguam.
Pasti keluarganya kaya.
Betul. Dia anak kepada Pengarah terkenal, Choi Byung Heon.
Choi Min Gook.
(Defendan dijatuhkan hukuman denda 1,500 dolar)
Oh Tuhan, helo.
Ini Si Pemarah Han Kang Ho.
Luangkan sedikit masa untuk saya.
Sudah tentu, saya tahu. Saya tahu awak begitu mulia...
sehingga awak tidak bertemu sesiapa secara percuma.
Benarkan saya datang.
Han Soo Ho, si tidak guna itu.
Dia buat masalah walaupun pada hari terakhirnya.
Siasatan untuk laporan itu adalah hari ini, bukan?
Hakim yang aktif...
datang ke pejabat saya dan semak siasatan itu.
Dia tidak perlu mengikutinya, tetapi dia lakukannya.
Dia pandai berlakon.
Memandangkan dia buat laporan, dia akan periksa siasatan juga?
Melaporkan jenayah...
kepada pendakwa di mahkamah tidak berlaku setiap hari.
Pendakwa raya juga turut terlibat.
Dia beritahu saya, kami patut jadi pendakwa yang adil kali ini.
Semuanya berjalan lancar bermula dengan dapatkan waran.
Media juga akan menyebelahi kita.
Apa kata awak jadi pendakwa utama untuk kes ini?
Pendakwa utama?
Itu buat saya sakit kepala.
Kepala saya akan lebih sakit jika saya menyebelahi organisasi.
Itu akan berlaku jika awak uruskan kes kecil...
tetapi apabila awak jadi bintang,
awak tidak boleh disentuh.
"Tidak boleh disentuh"?
Mahu bertaruh?
Sama ada awak jadi pendakwa utama atau tidak.
Awak patut jadi peguam utama.
Hidup awak akan bersinar selepas singkirkan ayah awak.
Dokumen tentang pengelakan cukai ayah saya akan diserahkan.
Tolong uruskan kes itu.
Dia tidak tahu dunia sudah berubah...
dan hanya menyebelahi Osung.
Bagaimana dengan Han Soo Ho?
Dia akan ke tempat yang bagus?
Saya belum pasti.
Saya sudah siasat, tetapi dia tidak sertai...
firma guaman atau konglomerat.
Saya sudah agak.
Siapa mahu terima hakim yang membuat masalah?
Dia mungkin perlu dapatkan pendapatan sebagai peguam biasa.
Lihatlah.
Saya akan hancurkan si tidak guna itu.
(Han Soo Ho)
(Bilik Hakim)
Kami sediakan ini untuk awak.
Kami mahu awak penuhi hajat awak...
tidak kira ke mana awak pergi selepas ini.
Terima kasih.
Walaupun saya bekerja di sini lebih daripada setahun...
baru sekarang saya mula bercakap dengan awak.
- Terima kasih, Yang Arif. - Betul?
Apabila kami kumpulkan tandatangan...
untuk bertukar kepada jawatan tetap...
awak tidak menandatanganinya.
Saya kecewa dan benci awak.
Saya tidak tahu awak seorang yang baik. Saya minta maaf.
- Saya tidak tandatangan? - Lilin akan terbakar.
Saya larang awak buat kecoh. Kenapa begitu banyak bercakap?
Tiuplah, Yang Arif. Berseronok dengan hari cuti awak.
Beritahu saya jika kertas kerja untuk...
pejabat pentadbiran merumitkan.
Sejak hari awak datang ke pejabat ini selepas dilantik...
untuk Jabatan Jenayah Individu...
Tidak guna.
Ayuh.
Buatlah hajat.
(Jabatan Jenayah Individu 40)
Ke mana awak akan pergi?
Saya akan mencari kerja.
Sebagai cef?
Saya akan datang nanti.
Saya akan bawa hadiah dan memasak untuk awak.
Selamat tinggal.
Siasatan untuk parti dadah kelas atas...
sedang mendapat momentum.
Tidak pernah berlaku sebelum ini,
pihak pendakwaan keluarkan waran tangkap...
selepas melakukan siasatan.
Setakat ini, Pengarah Lee Ho Sung dari Kumpulan Osung,
Choi Min Gook dari Hospital Choi...
dan Profesor Kang In Gyu dari Universiti Hankook...
sudah tiba di mahkamah untuk pemeriksaan...
tentang kesahihan waran tangkap.
Kami ada wartawan di lapangan.
Kita patut semburkan ini pada mereka dan bersihkan mereka sepenuhnya.
Mereka korup sehingga ke tulang.
Benarkah awak palsukan berita yang tersebar?
Baiklah. Benarkan kami masuk dan lakukan temu bual.
Benarkah awak selalu gunakan dadah?
- Siapa pembekalnya? - Saya dengar awak cuba menutupnya.
Ada apa-apa yang awak mahu katakan?
Awak perlu jawab soalan supaya kami boleh tulis artikel.
Baiklah. Kami akan berikan siaran akhbar nanti.
Mari pergi sekarang.
Awak dalam percubaan. Kongsikan komen dengan kami.
- Tolong jawab soalan kami. - Beritahu kami!
Oh Tuhan, ini manis.
Dahulu, semasa saya dikehendaki...
awak dapatkan saya kad pengenalan China-Korea.
Ia sangat berkesan untuk mengelak daripada buruan polis.
Terima kasih kepada awak, saya buat satu lagi kesalahan.
(Han Kang Ho)
Awak ada baki lebih 500 dolar lagi.
Awak caj saya 2,000 dolar bila orang lain bayar 1,500 dolar.
Kenapa awak tanya tentangnya kepada saya sekarang?
Saya suruh awak ambil masa dengan kad pengenalan itu...
tapi awak yang siapkan kad pengenalan dengan cepat.
Awak perlu buat sesuatu dengan sifat panas baran awak.
Hei, berikan saya alat atau senjata supaya saya boleh memukulnya.
Yang besar atau kecil?
Oh Tuhan, lupakannya. Apa yang dia cakap ini?
Lupakannya. Kami tidak perlukannya.
Saya bawakan sesuatu yang besar...
kerana saya berhutang budi kepada awak.
Jika awak tidak menerimanya,
awak akan menyesal.
Teruskan.
Apa ini?
Skuad mencari orang hilang dalam jangka masa panjang pun...
gagal menemuinya.
Tidak kira bagaimana saya fikirkan tentangnya...
pasti dia hidup dengan gunakan identiti orang lain.
Awak rasa identiti Amerika atau Afrika?
Pasti China-Korea.
Awak mahu saya dedahkan rahsia kami?
Ya.
Apa pun, awak yang terbaik di dunia untuk faham sesuatu.
Saya akan buat kerja lapangan untuk mencarinya...
jadi berikan saya senarainya.
Semua orang dengan penampilan sama yang sebaya.
Dengan kami...
menjual dan membeli adalah sulit.
Dedahkan rahsia sama seperti merisikokan nyawa saya.
Awak suruh saya risikokan nyawa?
Awak tahu...
abang saya hakim, bukan?
Ya, saya tahu.
Ramai orang tertipu bila awak cakap yang...
awak akan buat perjanjian secara rahsia untuk ringkankan hukuman.
Abang saya...
akan...
sertai Kementerian Hal Ehwal Luar di Rumah Biru.
Masalah dengan pelarian,
jenayah yang dilakukan oleh pekerja asing...
dan pendatang haram yang menukar status secara haram.
Semuanya rumit di Korea.
Abang saya akan uruskan semua masalah bila dia menyelia...
siasatan bersama pendakwaan.
Organisasi yang menjual dan membeli identiti warga asing...
adalah yang pertama dalam senarainya.
Tapi,
jika awak cari wanita itu...
dia berjanji kepada saya akan abaikan organisasi awak.
Bagaimana saya mahu percayakan awak?
Dia...
kakak kekasih abang saya.
Dia kata dia perlu carinya walaupun terpaksa berurusan dengan awak.
Ini operasi rahsia, tiada sesiapa boleh tahu.
Dia akan sertai mereka selepas...
letak jawatan untuk pastikan tiada siapa tahu.
Jika awak tidak percayakan saya, hubungi mahkamah.
Tanya apa Hakim Han Soo Ho buat sekarang.
Apa mereka cakap? Dia sudah letak jawatan, bukan?
Abang awak benar-benar akan sertai Rumah Biru?
Jika kita tiada kepercayaan, takkan ada masa depan.
Jika pihak pendakwa temui kami...
saya akan letak nama awak dalam senarai Malaikat Maut.
Saya tahu.
Saya akan rahsiakannya.
Buat salinan senarai itu untuk saya.
Jika sesuatu berlaku...
saya akan bunuh awak sebelum saya tinggalkan dunia ini.
Awak buat sesuatu yang baik.
Awak akan mahsyur akhirnya.
Saya akan bayar untuk salinan itu.
1,000 dolar.
Berikan nombor peguam.
Saya akan failkan perbicaraan semula.
Walaupun jika abang saya bunuh ibu...
itu lebih bagus berbanding tidak tahu apa-apa.
Saya tidak boleh biarkan dia jadi anak yang kejam.
Saya akan uruskannya.
Ke mana sahaja awak pergi,
saya mahu awak jalani kehidupan yang baik.
Bagaimana saya mahu jalani kehidupan yang baik?
Apa saya patut buat?
Awak patut buat keputusan itu.
Jae Ho mungkin bunuh diri disebabkan saya,
bukan?
Saya sudah selesai bercakap dengan awak. Saya pergi dahulu.
Dia mati kerana saya.
Saya juga perlu mati.
Tapi rasanya saya mahu hidup.
Sebab itu saya cipta alasan untuk terus hidup.
Membunuh Han Soo Ho.
Tiada alasan lebih kuat seperti mahu membunuh seseorang.
Selepas itu...
rasa bersalah saya hilang begitu sahaja.
Tiada gunanya bercakap tentangnya.
Bagaimana saya mahu jalani kehidupan saya?
Pergi ke rumah mandi dan keluarkan peluh.
Rendam badan awak dalam air ais yang sejuk.
Kemudian awak akan waras.
Selepas itu, perhatikan bagaimana orang lain...
jalani kehidupan mereka.
Awak boleh hidup seperti mereka.
Saya akan hubungi awak selepas berjumpa peguam.
Kita tidak buat salah.
Antara perkara yang kita buat, tidak membunuh sesiapa...
mungkin perkara terbaik yang kita pernah buat.
(Yooksoodang)
Awak akan bertanding untuk jadi ahli dewan?
Hanya calon presiden yang selalu tunjukkan wajah secara agresif.
Hei.
Beri saya kerja di sini.
Saya boleh tidur dengan awak di bilik belakang.
Awak boleh bayar gaji minima untuk saya.
Tapi jika menu baru saya mendapat sambutan...
bayar insentif kepada saya.
Saya akan beri semangkuk lagi, selepas itu pergi pulang.
Saya dengar...
awak pengurus di sini.
Betul,
saya rasa awak boleh anggap begitu.
Tapi, kenapa?
Selepas ditemu duga oleh pengurus...
bukankah selepas itu akan ditemu duga pemiliknya?
Tidak guna. Jadilah separuh psiko. Jangan jadi psiko sepenuhnya.
Adakah awak dipukul di kepala sebelum datang ke sini?
Puan.
Saya mahu ditemu duga untuk jawatan cef.
Awak dalam penjara bersamanya, bukan?
Tolonglah. Saya lebih bagus berbanding dia.
Ada insiden yang tidak adil.
Saya bergaduh kerana gagal mengawal panas baran.
Saya pernah ditangkap...
mengugut seseorang untuk duit yang dia tipu daripada saya.
Saya ada jenayah lampau...
tapi ia bukan kerana jenayah ganas atau jenayah menentang kemanusiaan.
Saya tidak mahu seseorang seperti awak walaupun sebagai pelanggan...
jadi, tolong pergi.
Jika awak terus keluar dengan orang begini, awak juga patut keluar.
Dia suruh awak keluar, tidak guna!
Saya yakin dalam masakan saya.
Saya ada idea hebat untuk menu baru juga.
Saya ada rancangan untuk jadikannya...
perbadanan yang sedar tentang kepentingan sosial.
Jangan percaya apa dia cakap.
Semua yang dia cakap adalah penipuan.
Dia ada lidah ahli politik.
Saya tidak mahu ia jadi masalah di restoran saya.
Keluar.
Saya ada duit yang saya baru terima dari perbadanan besar...
untuk pampasan dan pengalaman saya.
Saya ada 30,000 dolar.
Saya akan beli gukbap bernilai 30,000 dolar.
Saya akan bayar terlebih dahulu.
Saya tidak peduli jika ia rumah anak yatim atau rumah penjagaan.
Tolong dermakan 100 mangkuk setiap hari.
Seperti perbadanan yang menyedari kepentingan sosial.
Kami bangga ada dapur yang bersih...
tapi saya tidak pasti bagaimana awak mahu bekerja di sana, encik.
- Awak mahu melihatnya? - Apa yang awak buat ini?
Awak tidak tahu dari mana dia dapat duit itu!
Saya akan bantu awak dengan segala kepakaran saya...
dalam membangunkan sajian menu baru awak.
Biar saya bersihkan dapur.
Bawa Encik Han masuk selepas beberapa minit.
Saya akan simpan di tempat selamat.
"Encik Han"?
Dia tidak layak terima panggilan begitu.
Apa pun, dari mana awak dapat duit itu?
Ia kotor atau bersih?
Pergi jumpa pengarah urusan Kumpulan Hanyoung, Encik Choi...
dan tanya kepadanya sama ada ia duit bersih atau tidak.
Saya pasti dia akan cakap ia lebih bersih daripada salji.
Kenapa awak sentiasa muncul dan rosakkan hidup saya?
Tolong terima saya...
sehingga saya jadi lelaki yang baik.
Pastikan...
saya tidak fikirkan idea yang buruk.
Adakah awak dilamun cinta?
(50 dolar)
Si pelik.
Saya sibuk.
Waran untuk Lee Ho Sung dan yang lain sudah dikeluarkan.
Kami sedang bersedia.
Boleh awak datang selepas itu?
Kenapa?
Saya perlu beritahu awak sesuatu.
Saya juga mahu dengar sesuatu.
Saya juga.
Awak akan datang?
Tidak. Saya hanya akan menyumpah dan hanya akan dengar alasan.
Hubungan kita terlalu goyah untuk gunakan emosi pada perkara begitu.
Mari berbual secara peribadi.
- Tidak, saya takkan datang. - Eun.
Soo Ho.
Kita bercakap nanti.
Bukan bila saya mahu jumpa awak...
tapi bila saya rasa akan mati jika saya tidak berjumpa awak.
Saya akan letak dahulu.
Baiklah. Saya akan tunggu.
Awak mungkin perlu menunggu seketika.
Awak mungkin perlu menunggu selama-lamanya.
Tidak mengapa.
Saya akan tunggu, dan jika ia tidak berkesan, saya akan cari awak.
Hakim Han Soo Ho yang saya lihat...
adalah orang yang baik.
(Hakim Han Soo Ho yang saya lihat...)
Saya akan ambil satu untuk setiap satu dari sana sehingga sini.
Baiklah.
- Apa ini? - Saya tidak tahu mana awak suka...
jadi saya beli semuanya.
Apa?
Ini sangat bagus.
Ini sangat terkenal.
Ini ada aroma yang harum.
- Ini pula... - Membazir sahaja.
Kenapa beli banyak sangat?
Saya rasa seperti terima hadiah yang patut diterima sepanjang hidup.
Saya sudah beritahu awak...
hanya satu perkara yang saya suka sudah cukup.
Beritahu saya sekarang.
Awak cakap mahu beritahu saya segalanya hari ini.
Selepas makan.
Kemudian, basuh pinggan mangkuk, bersiar-siar waktu malam...
dan saya akan beritahu awak semasa minum bir di bar.
Apa itu?
Saya cakap mari makan dahulu.
Baiklah. Makan malam hari ini.
Pergilah berehat.
Mari masak bersama.
Awak pandai memasak?
Berehatlah.
Saya akan tolong awak. Apa saya patut buat dahulu?
- Ini? - Baiklah.
- Berhati-hati. - Baiklah.
Maaf!
- Ia pedih. - Lap dengan ini.
Ia melecur.
Ketua Khidmat Percukaian Negara hubungi saya.
Seseorang melaporkan tentang saya.
Tentang apa?
Bagaimana mereka tahu?
Isu cukai ini agak rumit.
Adakah ia serius?
Saya tidak dapat menghalang Lee Ho Sung daripada ditahan,
insiden bola golf dan sekarang, isi cukai ini.
Saya rasa...
Oh Dae Yang juga boleh berdepan krisis seperti ini.
Jangan risau.
Kita ada lebih 50 peguam cukai di firma kita.
Awak uruskannya.
Yang mana...
Awak akan jadi...
penasihat pembelaan saya.
Awak akan menyelia barisan penasihat.
Saya minta maaf.
- Ini kelakar bagi awak? - Ya, ia kelakar.
Awak tidak percayakan saya.
Awak tidak pernah berikan saya tugasan yang betul.
Awak selalu layan saya seperti kanak-kanak atau orang lembab.
Tiba-tiba, saya akan menyelia barisan penasihat?
Berhenti bersikap seperti kanak-kanak.
Kenapa tidak?
Awak percayakan saya sekarang?
Awak anak saya.
Awak percayakan saya?
Berikan tugas untuk kes awak kepada peguam yang awak percaya.
- Berhati-hati. - Baiklah.
(Sang Chul)
Ini tentang kakak awak.
Jika awak mahu tahu, jumpa saya di depan rumah awak.
- Yang Arif. - Ya?
Saya mahu keluar sebentar.
Jangan keluar lama. Saya cuma perlu siapkan meja sahaja.
Baiklah, saya akan pulang segera.
Kenapa dengan kakak saya?
Sebelum itu, benarkan saya bercakap tentang diri saya.
Baiklah.
Semuanya berjalan lancar seperti yang saya mahukan.
Semua kes, firma guaman dan masa depan saya...
semuanya berjalan lancar.
Kecuali satu.
Apa itu?
Awak.
Hentikannya.
Jika awak datang kepada saya,
semuanya sempurna.
Saya bukan sebahagian yang akan melengkapkan awak.
Semua orang adalah sebahagian bagi seseorang.
Awak dan saya...
adalah kepingan seseorang.
Saya hanya keluar kerana ia ada kaitan dengan kakak saya.
Jika tiada apa-apa awak mahu beritahu, saya akan masuk semula.
Siapa Han Soo Ho kepada awak?
Saya pergi dahulu.
Awak dan Han Soo Ho takkan dapat bersama.
Perlukah saya berdepan penghinaan daripada seseorang seperti awak?
Kenapa?
Adakah saya bahagian yang tidak penting?
Awak berdua...
Bagaimana awak boleh...
Han Soo Ho adalah saksi yang beri kenyataan...
semasa perbicaraan kakak awak.
Awak tidak tahu, bukan?
Saya juga terlupa tentangnya.
Han Soo Ho dan Choi Min Gook...
saya juga terlupa mereka graduan dari sekolah sama.
Saksi.
Apakah hubungan awak dengan defendan?
Dia kawan dari kumpulan kecil pelajar yang dibentuk daripada...
organisasi gabungan...
sekolah perubatan dan pelajar sekolah perubatan...
yang berminat dalam fotografi.
Saya pasti dia dapat duit daripada Choi Min Gool.
Awak pasti dengar mangsa menjerit meminta tolong...
atau menolaknya daripadanya.
- Saya tidak dengar. - Dia menipu!
Dia menipu!
Saya menjerit sekuat hati, tapi tiada siapa yang datang!
Saya cakap saya tidak mahu lakukannya!
Awak pasti awak tidak dengar jeritannya...
atau jeritan, "Tidak! Berhenti!" Betul?
Ya.
Awak raksasa jahat!
Awak si tidak guna yang jahat.
Lepaskan!
Lepaskan saya!
Ji Yeon!
Kenyataannya...
buat defendan tidak bersalah.
Bukan sahaja awak percaya dan belajar daripadanya...
tapi awak juga menghormati dan menyukainya?
Bukankah itu kelakar?
Saya tidak terfikir awak akan...
buat diri awak jadi sangat teruk.
Adakah awak baru sahaja tinggalkan saya?
Peluang untuk praktikkan undang-undang,
untuk hidup dalam kemewahan sebagai suri rumah...
dan ada kehidupan selesa...
Saya suruh awak, terima saya...
sama seperti ada semua yang saya baru sebutkan.
Nombor yang anda dail tidak...
(Yang Arif)